Η σκοτεινή ζωή του μεγιστάνα Mr. Anti-virus

Έφτιαξε το πρώτο antivirus για υπολογιστές, έβγαλε εκατομμύρια, έχασε σχεδόν τα πάντα, κατέφυγε στο ιδιωτικό του τροπικό νησί, θεωρήθηκε ύποπτος για παρασκευή ναρκωτικών, κατηγορήθηκε για φόνο, έζησε ως φυγάς και σήμερα επιτίθεται στην Google, λέγοντας ότι εισβάλλει στις ζωές μας

Ιδεαλιστής ή καιροσκόπος; Υπερασπιστής του δικαιώματος προστασίας των προσωπικών μας δεδομένων ή εγκληματίας; Διαβολικά έξυπνος ή σχιζοφρενής; Ο Τζον ΜακΑφι, δημιουργός του πρώτου προγράμματος προστασίας από ιούς για ηλεκτρονικούς υπολογιστές -πίσω στα μέσα της δεκαετίας του ’80-, είναι μια σκοτεινή φυσιογνωμία. Έγινε πάμπλουτος βλέποντας στο ψηφιακό μέλλον, το οποίο όμως επιφύλασσε μύριες όσες περιπέτειες και μπλεξίματα.

«Δεν γίνεται κάποιοι να εισβάλουν στις ζωές μας και εμείς να εξακολουθούμε να έχουμε την ελευθερία μας… Η ελευθερία μου είναι το μόνο που έχω. Και αυτό είναι το μόνο που έχετε κι εσείς, αν το καλοσκεφτείτε», είπε πρόσφατα ο Τζον ΜακΑφι στο Λας Βέγκας. Απευθυνόμενος στο πολυπληθές κοινό του συνεδρίου Defcon, της μεγαλύτερης γνωστής μάζωξης χάκερ στον κόσμο, ο πρωτοπόρος της προστασίας των υπολογιστικών συστημάτων από επιθέσεις κακόβουλου λογισμικού έστρεψε τα πυρά του κατά της Google.

«Η Google θέλει να πιστέψουμε ότι αν δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε, δεν πρέπει να ενδιαφερόμαστε αν όλοι γνωρίζουν τα πάντα γι’ αυτά που κάνουμε. Ομως, αν όλοι γνώριζαν τα πάντα για όλους, τι θα συνέβαινε με την ανθρώπινη συμπεριφορά; Αυτό είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε διεξοδικά».

Την ίδια μέρα, ο αμφιλεγόμενος Τζον ΜακΑφι ανακοίνωσε και τη σύσταση της πρωτοβουλίας «The Brown List». Στόχος του να συντονίσει τη δράση μεμονωμένων ατόμων στην αντιμετώπιση μεγάλων προβλημάτων. Πώς; Με την online συγκέντρωση καταγγελιών από τους πολίτες για αδικίες που υφίστανται, όπως η προσπάθεια καταστολής από μια κυβέρνηση ή η ανάλγητη πράξη μιας μεγάλης εταιρείας. «Γυρίστε τον θυμό σας σε κάτι θετικό», είπε στην ομιλία του στο Λας Βέγκας, ορμώμενος προφανώς από τα προσωπικά του βιώματα. Υποστήριξε, δε, πως όλα του τα λεφτά έμειναν δεσμευμένα σε τράπεζες της Μπελίζ και έτσι συγκεντρώνει χρήματα από δωρεές για το νέο του εγχείρημα.

Οχυρό μέσα στη ζούγκλα

Στο μικρό κρατίδιο της Κεντρικής Αμερικής, στις βορειοδυτικές ακτές της Καραϊβικής, ο 68χρονος σήμερα ΜακΑφι είχε στήσει πριν από μερικά χρόνια το δικό του οχυρό. Ζούσε υπό την προστασία ενός μικρού ιδιωτικού στρατού, που στην πλειοψηφία του απαρτιζόταν από πρώην κατάδικους. Περιστοιχιζόταν επίσης από νεαρές Λατίνες, με τις οποίες μοιραζόταν το κρεβάτι του.

Όταντο καλοκαίρι του 2012 ο Τζόσουα Ντέιβις του περιοδικού «Wired» τον συνάντησε στο ιδιόκτητο τροπικό νησί του, 24 χιλιόμετρα από τις ακτές της Μπελίζ, δεν μπορούσε να κρύψει την έκπληξή του για όσα είδε να συμβαίνουν εκεί… Ο Τζον ΜακΑφι, λιπόσαρκος, με βαμμένα ξανθά κατά τόπους τα μαλλιά του και τατουάζ να καλύπτουν τα χέρια και τους ώμους του, τον υποδέχτηκε κρατώντας ένα περίστροφο. Έχοντας αφήσει μια σφαίρα στον μύλο του Smith & Wesson, δεν δίστασε να παίξει ρώσικη ρουλέτα ενώπιον του τρομαγμένου ρεπόρτερ.

Έβαζετο όπλο στο κεφάλι του και τραβούσε τη σκανδάλη ξανά και ξανά! Μπροστά του, στο τραπεζάκι του σαλονιού της ξύλινης οικίας, υπήρχαν πυρομαχικά, πλαστές ταυτότητες με τη φωτογραφία του, ένα ισχυρό απωθητικό σπρέι για αρκούδες και μια βρεφική πιπίλα… «Μπορώ να το κάνω αυτό όλη την ημέρα», είχε πει, με τον ήχο του κλικ της σκανδάλης να μοιάζει με σφυρί στα αυτιά του Ντέιβις. «Μπορώ να το κάνω αυτό χιλιάδες φορές, δέκα χιλιάδες φορές. Τίποτα δεν θα συμβεί ποτέ. Γιατί; Επειδή έχετε χάσει κάτι. Λειτουργείτε με υποθετική αντίληψη της πραγματικότητας που είναι λανθασμένη…».

Αφού, λοιπόν, ο Τζον ΜακΑφι έπαιξε με τις αντοχές και το μυαλό του επισκέπτη του, αναφέρθηκε στην τότε πρόσφατη έφοδο των διωκτικών αρχών στην αγροικία του.

Η έφοδος των κομάντο

Ήταν νύχτα της 30ής Απριλίου του 2012, όταν ο φρουρός στο φυλάκιο της εισόδου δεν αντιλήφθηκε τι συνέβαινε στην άλλη άκρη του κτήματος. Μια ειδικά εκπαιδευμένη από το FBI ομάδα αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος είχε ήδη εισβάλει στον χώρο. Βαριά οπλισμένοι, οι κομάντο δεν άφησαν περιθώρια αντίδρασης στη φρουρά του ΜακΑφι. Εκείνος, γυμνός και με ένα περίστροφο στο χέρι, ήταν ξαπλωμένος στο υπνοδωμάτιο της βίλας, η οποία στεκόταν σε πασσάλους έξι μέτρα πάνω από το υγρό έδαφος. Δεν θύμιζε σε τίποτα τον μεγιστάνα της Σίλικον Βάλεϊ που ήταν κάποτε.

Το 2009 είχε πουλήσει όλα του τα περιουσιακά στοιχεία – μεταξύ των οποίων εκτάσεις και ακίνητα στη Χαβάη, στο Κολοράντο, στο Νέο Μεξικό και το Τέξας, όπως και το ιδιωτικό του αεροσκάφος, και είχε μετακομίσει στην Καραϊβική. Είχε ανακοινώσει πως θα ασχολιόταν με τη δημιουργία φυσικών αντιβιοτικών, από συστατικά που υπάρχουν στα δάση της βροχής. Για τον σκοπό αυτό είχε κατασκευάσει και ένα εργαστήριο.

Τώρα το προπύργιό του δεχόταν επίθεση και καμιά τριανταριά αποφασισμένοι κομάντο της Αστυνομίας πλησίαζαν προς το μέρος του. Οπως περιγράφει στο δημοσίευμα ο ρεπόρτερ του «Wired», ήταν τρομοκρατημένος… Πήρε αγκαλιά τη 17χρονη κοπέλα που κοιμόταν στο κρεβάτι του. Καθώς οι κομάντο εισέβαλαν στο σπίτι, έβαλε ένα σορτς και με τα χέρια ψηλά βγήκε στον διάδρομο. Οι αστυνομικοί τον έσπρωξαν στον τοίχο και του φόρεσαν χειροπέδες. «Είστε υπό κράτηση ως ύποπτος για την παραγωγή μεθαμφεταμίνης», του φώναξε ένας από τους αστυνομικούς. «Αυτό είναι μια καταπληκτική υπόθεση, κύριε», αποκρίθηκε ο ΜακΑφι. «Και αυτό γιατί δεν έχω πουλήσει ναρκωτικά από το 1983…» – έχει παραδεχτεί ότι έκανε για πολλά χρόνια χρήση κοκαΐνης, την οποία «έσπρωχνε» και σε συναδέλφους. Επίσης ήταν αλκοολικός, από την εποχή ακόμα που σπούδαζε στο κολέγιο, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, βρίσκοντας χρόνια αργότερα καταφύγιο στις συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών.

Στα κρατητήρια της Μπελίζ

Οι αστυνομικοί έκαναν άνω κάτω τη βίλα και τα υπόλοιπα μπανγκαλόου, όπου συνήθως διέμεναν οι νεαρές ερωμένες του. Βρήκαν αρκετά όπλα και πυρομαχικά, αλλά και εκατοντάδες μπουκάλια με χημικά, τα οποία δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν. Στη διάρκεια των ερευνών πυροβόλησαν και σκότωσαν ένα από τα σκυλιά του, όταν εκείνο κινήθηκε με άγριες διαθέσεις. Τελικά και αφού είχε πια ξημερώσει τον μετέφεραν μαζί με έναν φυγόδικο άντρα της προσωπικής του φρουράς στα κρατητήρια του κεντρικού αστυνομικού σταθμού της πρωτεύουσας. Ο Τζον ΜακΑφι κρατήθηκε εκεί λιγότερο από 24 ώρες. Δεν του απαγγέλθηκαν τελικά σοβαρές κατηγορίες. Στο εργαστήριό του δεν είχαν βρεθεί παράνομες ουσίες. Κατηγορήθηκε μόνο για τη μη νόμιμη κατοχή των όπλων και την επόμενη μέρα το πρωί αφέθηκε ελεύθερος.

Ο ΜακΑφι είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον των διωκτικών αρχών όταν δύο χρόνια μετά τη μετεγκατάστασή του στην Μπελίζ δημοσίευσε δεκάδες σχόλια στο φόρουμ bluelight.ru, το οποίο αναφέρεται σε θέματα φαρμακευτικών και ναρκωτικών ουσιών. Έγραφε ότι πειραματιζόταν με ένα ψυχοτρόπο διεγερτικό που βρίσκεται σε άλατα μπάνιου. Πρόκειται για μια κατηγορία ουσιών που έχουν παρόμοιες επιδράσεις με τις αμφεταμίνες και την κοκαΐνη. «Όταν κατά λάθος για πρώτη φορά έπεσαν μερικές σταγόνες στα δάχτυλά μου από μια μεταχειρισμένη φιάλη δεν κοιμήθηκα για τέσσερις μέρες. Είχα οπτικές και ακουστικές ψευδαισθήσεις και τη χειρότερη παράνοια της ζωής μου», έγραφε σε ένα από τα posts του.

Εντούτοις, αργότερα υποστήριξε πως όλα αυτά ήταν απλώς μια περίτεχνη φάρσα. «Αν πρόκειται να πάρω ναρκωτικά, θα πάρω κάτι που ξέρω ότι είναι καλό… Κάποια μανιτάρια και ίσως εξαιρετικής ποιότητας κοκαΐνη. Όποιος με ξέρει καλά, όμως, γνωρίζει ότι δεν παίρνω πια ναρκωτικά», είπε παίζοντας με τα νεύρα των διωκτών του.

Φυγάς στη Γουατεμάλα

Τελικά, στα μέσα Νοεμβρίου του 2012, ο Τζον ΜακΑφι άφησε για πάντα πίσω του την Μπελίζ. Ηταν πλέον καταζητούμενος για την πιθανή ανάμειξή του σε φόνο. Επικαλούμενος αργότερα τον φόβο του, ότι η αστυνομία της χώρας ήθελε στην πραγματικότητα να τον σκοτώσει, δικαιολόγησε την απόφασή του να φύγει μακριά, όταν κατάλαβε ότι θα ανακρινόταν για τον φόνο του Γκρέγκορι Βίαντ Φολ, ο οποίος είχε βρεθεί πυροβολημένος στο κεφάλι, στην πισίνα του σπιτιού του. Με τον Φολ είχαν λογοφέρει κάποιες φορές στο παρελθόν…

Ότανένα απόγευμα ο ΜακΑφι αντιλήφθηκε ότι αστυνομικοί πλησίαζαν και πάλι το σπίτι του, έσκαψε γρήγορα ένα χαντάκι στην άμμο και κρύφτηκε εκεί, μισοθαμμένος για ώρες, έχοντας βάλει πάνω από το κεφάλι του ένα κομμάτι χαρτόνι.

Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο φυγάς πλέον ΜακΑφι εντοπίστηκε στη Γουατεμάλα, μετά το λάθος ενός δημοσιογράφου να δημοσιεύσει μια φωτογραφία του με τα στοιχεία τοποθεσίας της. Είχε καταφύγει εκεί, αφού πρώτα έμεινε για μικρό διάστημα σε ένα πανάκριβο θέρετρο, στη χερσόνησο του Γιουκατάν στο Μεξικό, σχετικά κοντά στα σύνορα με την Μπελίζ.

Μετά την αποκάλυψή του στη γειτονική Γουατεμάλα ζήτησε πολιτικό άσυλο. Ακολούθησε η σύλληψή του για παράνομη είσοδο στη χώρα της Κεντρικής Αμερικής. Λίγες ημέρες αργότερα το αίτημά του απορρίφθηκε, οπότε μεταφέρθηκε σε κέντρο κράτησης. Εκεί, όπως αργότερα ο ίδιος ισχυρίστηκε, προφασίστηκε δύο φορές καρδιακό επεισόδιο, προκειμένου να δώσει περισσότερο χρόνο στον δικηγόρο του να καταθέσει μια σειρά από προσφυγές, αποτρέποντας την έκδοσή του στην Μπελίζ. Τελικά, στις 12 Δεκεμβρίου, ο Τζον ΜακΑφι απελάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μέχρι σήμερα οι Αρχές της Μπελίζ δεν έχουν απαγγείλει συγκεκριμένη κατηγορία στον ΜακΑφι. Πάντως, τα περιουσιακά του στοιχεία στη χώρα της Καραϊβικής δημοπρατήθηκαν και το σπίτι του κάηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Ο πρώτος ηλεκτρονικός ιός

Η ιστορία της επιστήμης των υπολογιστών γράφει ότι το 1986 δύο αδέρφια από το Πακιστάν έγραψαν τον κώδικα του πρώτου γνωστού ιού με στόχο ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Δεν ήθελαν να καταστρέψουν κάτι. Το έκαναν από απλή περιέργεια, προκειμένου να διαπιστώσουν πόσο μακριά θα ταξίδευε. Για τον σκοπό αυτό συμπεριέλαβαν τα ονόματά τους, τη διεύθυνση και το τηλέφωνο της επιχείρησής τους στην πόλη Λαχόρη. Περίπου έναν χρόνο μετά το τηλέφωνό τους άρχισε να χτυπά ασταμάτητα. Ο ιός τους, με την ονομασία «Brain», είχε προσβάλει υπολογιστές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο Τζον ΜακΑφι ήταν ήδη τότε καθαρός από ουσίες και αλκοόλ για τέσσερα χρόνια και εργαζόταν στη Lockheed πάνω σε ένα διαβαθμισμένο πρότζεκτ αναγνώρισης φωνής. Μεταξύ άλλων, από το 1968 είχε δουλέψει σε προγράμματα ανάπτυξης λογισμικού για λογαριασμό της NASA και της Xerox. Διαβάζοντας σε μια εφημερίδα του Σαν Χοσέ ένα άρθρο για την εξάπλωση του πακιστανικού ιού, βρήκε την ιδέα τρομακτική. Του θύμισε τα παιδικά του χρόνια όταν ο πατέρας του τον χτυπούσε χωρίς λόγο. Γνώριζε καλά πώς ήταν να δέχεσαι μια αναίτια επίθεση. Έτσι αποφάσισε να κάνει κάτι. Το 1987 ίδρυσε τη McAfee Associates στο σπίτι του στη Σάντα Κλάρα και δημιούργησε το πρώτο πρόγραμμα αντιμετώπισης ψηφιακών απειλών, το οποίο δημοσίευσε σε διάφορες βάσεις δεδομένων της εποχής. Δεν περίμενε ότι κάποιος θα πλήρωνε για να το αποκτήσει.

Ο σκοπός του ήταν να πείσει τις κοινότητες των χρηστών απλώς να το εγκαταστήσουν – κυρίως σε υπολογιστές επιχειρήσεων. Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια περίπου οι μισές από τις εταιρείες του Fortune 100 έτρεχαν το antivirus του ΜακΑφι, αρχίζοντας να καταβάλουν χρήματα για την άδεια χρήσης του, αποφέροντας στον δημιουργό του έσοδα αρκετών εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο.

Τον Οκτώβριο του 1992 η McAfee Associates εισήχθη στον Nasdaq και οι μετοχές του ιδρυτή της άξιζαν μονομιάς 80 εκατ. δολάρια. Το 1994 ο Τζον ΜακΑφι παραιτήθηκε από τη διοίκηση της εταιρείας του και δύο χρόνια αργότερα πούλησε και τα τελευταία πακέτα μετοχών της που είχε στο χαρτοφυλάκιό του. Τον Αύγουστο του 2009 οι «New York Times» δημοσίευσαν την είδηση ότι η αξία της προσωπικής του περιουσίας είχε συρρικνωθεί από τα 100 στα 4 εκατ. δολάρια ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της επιλογής του να επενδύσει τα προηγούμενα χρόνια κυρίως σε ακίνητα.

Η εταιρεία που είχε ιδρύσει, μετά από σειρά συγχωνεύσεων, εξαγοράστηκε το 2010 από την Intel, η οποία έχει ενσωματώσει το λογισμικό ασφαλείας στις πλατφόρμες της.
Πηγή

Η Google επιδεικνύει το δικό της drone για την αερομεταφορά εμπορευμάτων

H Google έκανε τα αποκαλυπτήρια του πρώτου δοκιμασμένου εγχειρήματός της για την μεταφορά εμπορευμάτων μέσω μη επανδρωμένων ιπτάμενων οχημάτων. Μπορεί να απέχουμε χρόνια από την εποχή που τα drones θα αναλάβουν τις μεταφορές εμπορευμάτων, εντούτοις αυτό μοιάζει να είναι το πρότυπο από το οποίο θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε, δηλώνει ο Nicholas Roy, επικεφαλής του Project Wing στο Google X.


To πρότυπο drone κατασκευάστηκε και η ομάδα ξεκίνησε τις πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις της αυτόνομης αερομεταφοράς από το μακρινό Κουίνσλαντ της Αυστραλίας. Με επιτυχία μεταφέρθηκαν μικροαντικείμενα (μέγιστου βάρους 1,5 κιλού) σε δύο κοντινούς προορισμούς (από μια φάρμα σε μια άλλη, γειτονική). To ιπτάμενο αυτόνομο όχημα έχει άνοιγμα φτερών 1,5 μέτρο, τέσσερις ηλεκτρικές έλικες και βάρος 8,5 κιλά.

Τώρα η ομάδα του ερευνητικού εργαστηρίου της Google, Google X, από την οποία αναπτύχθηκε και το αυτοκίνητο χωρίς οδηγό, αναζητά συνεργάτες για την μετατροπή του προτύπου σε εμπορικό προϊόν.

Με την ασφαλή αερομεταφορά εμπορευμάτων μέσω drone ασχολείται επίσης το Amazon για να παρέχει την υπηρεσία Amazon Prime Air, αναμένοντας το 2015 σχετική άδεια από την FAA.

Εν τω μεταξύ, η αρμόδια Αρχή για την σχετική αδειοδότηση καθιστά ολοένα πιο αυστηρούς τους κανόνες για τα drone, για λόγους ασφαλείας. Οι νέοι κανόνες της FAA επιβάλλουν στους χειριστές ιδιωτικών drone να διατηρούν πάντα την άμεση οπτική επαφή με το αεροσκάφος χωρίς να χρησιμοποιούν κιάλια, κάμερες ενσωματωμένες στο αεροσκάφος ή άλλα οπτικά βοηθήματα.

Πηγή

Ανεπίσημο Windows XP Service Pack 4 από Έλληνα προγραμματιστή

Μπορεί η Microsoft να αποφάσισε την οριστική παύση υποστήριξης των Windows XP, ωστόσο παραμένει ένα δημοφιλές λειτουργικό σύστημα με πολλούς χρήστες να εξακολουθούν να τα χρησιμοποιούν. Η βάση χρηστών είναι μεγάλη και ο Έλληνας προγραμμαστιστής harkaz, συγκέντρωσε όλα τα updates της Microsoft και δημιούργησε ένα ανεπίσημο Service Pack 4 για τα Windows XP, μέσα από ένα thread σε forum με τίτλο, Starting a Windows XP Service Pack 4 Project.

Το update περιέχει τις αναβαθμισμένες εκδόσεις των: .NET framework, Internet Explorer 8, Windows Media Player 11, XPS Viewer EP, IMAPIv2, Remote Desktop Connection Client 7.0, Windows Search 4.0, Windows Rights Management Client, Windows Installer 4.5 καθώς και τον Adobe Flash Player αναβαθμισμένο μέχρι τον Μάιο του 2014.

Η beta 3 έκδοση του ανεπίσημου Windows XP SP4 είναι διαθέσιμη από το softpedia.

Πηγή

Το “Http Shaming” διαπομπεύει ιστοσελίδες

To “Http Shaming” είναι ένα νέο blog στο Tumblr, το οποίο κατονομάζει και επικρίνει ιστοσελίδες και εφαρμογές που δεν χρησιμοποιούν κρυπτογράφηση SSL. Το blog δημιουργήθηκε μόλις την περασμένη εβδομάδα, από τον μηχανικό λογισμικού Tony Webster.

Το “Http Shaming” περιλαμβάνει ήδη αρκετές δημοφιλείς ιστοσελίδες και εφαρμογές, που δεν εφαρμόζουν σωστά ή δεν χρησιμοποιούν καθόλου κρυπτογράφηση, όπως Tripit, Scribd και Meetup, θέτοντας τις προσωπικές πληροφορίες των χρηστών σε κίνδυνο όταν χρησιμοποιούνται μη ασφαλείς συνδέσεις (πχ. δημόσια Wi-fi).

Σε αυτές τις περιπτώσεις, oι hackers μπορεί να χρησιμοποιήσουν ειδικά εργαλεία “sniffing” για να παρακολουθήσουν το μη κρυπτογραφημένο traffic, υποκλέπτοντας ευαίσθητες πληροφορίες και χρησιμοποιώντας τις για την παραβίαση των διαδικτυακών λογαριασμών των χρηστών.

Ο δημιουργός της σελίδας, ευελπιστεί ότι η δημόσια διαπόμπευση των μη ασφαλών ιστοσελίδων, θα πείσει τις εταιρείες να λάβουν επιπρόσθετα μέτρα για την διασφάλιση των δεδομένων των χρηστών.

Πηγή

Εύκολη η παρακολούθηση μέσω των κινητών

Οι κατασκευαστές συστημάτων παρακολούθησης έχουν μια εξαιρετικά δελεαστική πρόταση για τις κυβερνήσεις, αλλά και για κάθε άλλον ενδιαφερόμενο: τη δυνατότητα παρακολούθησης των κινήσεων οποιουδήποτε έχει πάνω του ένα κινητό τηλέφωνο. Και αυτό μπορεί να γίνει είτε ο στόχος της παρακολούθησης βρίσκεται στο διπλανό σπίτι είτε σε μια άλλη ήπειρο.

Το παράδοξο είναι ότι η τεχνολογία που απαιτείται για ένα τέτοιο «κατόρθωμα» βασίζεται σε ένα στοιχείο που διαθέτουν όλα τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Ότι, δηλαδή, οφείλουν να διατηρούν αρχεία όλων των κινήσεων του κατόχου κάποιου κινητού προκειμένου να μπορεί να κάνει τηλεφωνικές κλήσεις ή για να χρησιμοποιήσει άλλες υπηρεσίες. Αυτά ακριβώς τα λεπτομερέστατα αρχεία αποκτούν τα «συστήματα παρακολούθησης» και μπορούν να χαρτογραφήσουν τις κινήσεις οποιουδήποτε, για περιόδους ημερών, εβδομάδων ή ακόμα και ετών. Η εφιαλτική πραγματικότητα αποκαλύπτεται μέσα από το υλικό προώθησης τέτοιων τεχνολογιών συγκεκριμένης εταιρείας που δραστηριοποιείται στον τομέα.

Οι χρήστες αυτής της τεχνολογίας απλά πληκτρολογούν τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου σε κάποια διαδικτυακή πύλη, που με τη σειρά της συγκεντρώνει τις απαιτούμενες πληροφορίες από τις βάσεις δεδομένων τοποθεσίας που διατηρούν οι πάροχοι κινητής τηλεφωνίας. Έτσι, αυτός που κάνει την παρακολούθηση γνωρίζει ποια κεραία κινητής τηλεφωνίας χρησιμοποιεί ο στόχος και με ευκολία μπορεί να βρει τη θέση του. Σύμφωνα μάλιστα με ειδικό του τομέα, πολλές κυβερνήσεις αγόρασαν ή μίσθωσαν τέτοια τεχνολογία τα τελευταία χρόνια. Ειδικοί, εξάλλου υποστηρίζουν ότι όχι μόνο κυβερνήσεις αλλά και εγκληματικές συμμορίες ή κράτη -παρά το βάρος κυρώσεων- μπορούν να χρησιμοποιήσουν τέτοιες μεθόδους.

Η τεχνολογία εντοπισμού θέσης έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Οι ηλεκτρονικοί πλοηγοί μάς βοηθούν να βρούμε τον δρόμο μας, ενώ πολλοί γονείς χρησιμοποιούν την τεχνολογία, υπό τη μορφή εφαρμογών για έξυπνο κινητό, για να ξέρουν πού βρίσκονται τα παιδιά τους. Όμως αυτές οι μορφές απαιτούν τη συγκατάθεση του «στόχου της παρακολούθησης», ενώ στις συσκευές μπορεί να αδρανοποιηθεί η λειτουργία εντοπισμού θέσης.

Αντιθέτως, τα συστήματα παρακολούθησης της Αστυνομίας ή των μυστικών υπηρεσιών δεν μπορούν να τεθούν εκτός λειτουργίας και βέβαια πολλές ιδιωτικές εταιρείες προσφέρουν στις κυβερνήσεις τέτοιες τεχνολογίες, όπως «πακέτα» που συγκεντρώνουν τα σήματα από γειτονικά τηλέφωνα και κακόηθες λογισμικό που εξαναγκάζει το κινητό τηλέφωνο να αποκαλύψει τη θέση του. Ένα τέτοιο πακέτο είναι και το Slylock της εταιρείας Verint, η διαφημιστική μπροσούρα του οποίου ήρθε σε γνώση των δημοσιογράφων της Washigton Post.

Η τεχνολογία που δίνει πρόσβαση στη βάση δεδομένων τοποθεσίας είναι ιδιαίτερη επειδή επιτρέπει σε κάθε κυβέρνηση να παρακολουθεί τους «στόχους» της και εκτός των συνόρων της χώρας. Αχίλλειος πτέρνα των συστημάτων κινητής τηλεφωνίας είναι το διεθνές δίκτυο SS7 που επιτρέπει στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας να επικοινωνούν με άλλους κατά την αποστολή και παραλαβή δεδομένων και κλήσεων. Η προστασία του συστήματος είναι ελλιπής και μπορεί να υπερκεραστεί με ευκολία, κάνοντας τον χρήστη εν δυνάμει στόχο οποιουδήποτε θα θελήσει να μάθει τις κινήσεις του.

Πηγή

Η επανάσταση της «5ης γενιάς»

«Κατέβασμα» μιας ταινίας υψηλής ευκρίνειας σε μόλις 6 δευτερόλεπτα, επικοινωνία μέσω ήχου και εικόνας με «κρυστάλλινη» ποιότητα χωρίς την παραμικρή διακοπή, καμία υποβάθμιση των ιντερνετικών υπηρεσιών ακόμη και σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Αυτά είναι λίγα μόνο από όσα «επαναστατικά» θα φέρουν τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας 5ης γενιάς (5G), τα οποία θα αποτελέσουν το επόμενο «κεφάλαιο» στην ιστορία του mobile internet, εξασφαλίζοντας αστραπιαία και αξιόπιστη δικτύωση πάντα και παντού.

Από τεχνολογικής πλευράς, αναμένεται να είναι έτοιμα για εγκατάσταση από το 2020, καθώς τεχνολογικοί κολοσσοί στον τομέα του τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού έχουν ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη του απαραίτητου λογισμικού και hardware, σε συνεργασία με χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Ιαπωνία, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στα αφιερώματα που αναφέρονται στα δίκτυα 5G, τους τίτλους κατά κανόνα «κερδίζει» η εντυπωσιακή ταχύτητα που θα μπορούν να πετύχουν. Και όχι τυχαία, αφού τον Μάιο του 2013 η Samsung στο εργαστηριακό μίνι δίκτυό της κατέγραψε ταχύτητα 10 Gbps ενώ, μόλις πριν από λίγες ημέρες, «ζωντανή» δοκιμή της Ericsson στη Στοκχόλμη έφτασε τα 5 Gbps.

Σύμφωνα με δηλώσεις του Ulf Ewaldsson, αντιπροέδρου της σουηδικής εταιρείας, το «πλαφόν» του mobile internet της επόμενης γενιάς είναι πιθανό να ξεπεράσει τα 20 Gbps, ενώ η Nokia με τη Huawei μιλούν για 100πλάσια ταχύτητα σε σχέση με τις υπάρχουσες υποδομές.

Για να γίνει περισσότερο αντιληπτό τι σημαίνουν τα παραπάνω νούμερα, αρκεί να ληφθεί υπόψη πως η υπάρχουσα 4G τεχνολογία μπορεί να αγγίξει στην καλύτερη περίπτωση τα 150 Mbps, ενώ μελλοντικές αναβαθμίσεις της να ανεβάζουν αυτή την ταχύτητα στο 1 Gbps.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ένα φυλλάδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μια σύνδεση 5G θα μπορεί κανείς να «κατεβάσει» μια ταινία HD σε 6 δευτερόλεπτα, τη στιγμή που με την καλύτερη 4G σύνδεση θέλει σήμερα 6 λεπτά.

Πάντως, περισσότερο από μια απλή μετεξέλιξη των δικτύων τέταρτης γενιάς, η επόμενη ιντερνετική υποδομή mobile internet θα έχει διαφορετική και πιο «ευέλικτη» αρχιτεκτονική, με αρκετά ακόμη οφέλη.

Έτσι, θα βελτιώσει τον τρόπο με τον οποίο οποιαδήποτε φορητή συσκευή διατηρείται σε σύνδεση με τους σέρβερ από τους οποίους αντλεί δεδομένα. Κάτι που θα έχει αντίκρισμα στις ιντερνετικές βιντεοκλήσεις, αλλά και στην αναπαραγωγή βίντεο απευθείας από το Ίντερνετ, που θα πραγματοποιούνται χωρίς να «παγώνει» ποτέ η εικόνα.

Ακόμη βασικότερο πλεονέκτημά της, το οποίο θα ικανοποιήσει άλλες αναγκαιότητες, είναι το γεγονός ότι θα έχει 1.000 φορές μεγαλύτερη χωρητικότητα από τα σημερινά δίκτυα.

Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό στην περίπτωση των πυκνοκατοικημένων περιοχών, όπου συχνά παρέχεται πρόσβαση στο Ίντερνετ σε πολλούς χρήστες ταυτόχρονα, με συνέπεια τα σημερινά δίκτυα να δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν, με την περιορισμένη τους χωρητικότητα. Ένα πρόβλημα που θα γίνεται ολοένα μεγαλύτερο με το κύμα αστικοποίησης που παρατηρείται παγκοσμίως και το οποίο, σύμφωνα με εκτιμήσεις, θα έχει συνέπεια το 2050 το 70% του πληθυσμού του πλανήτη να κατοικεί σε πόλεις.

Η πολλαπλάσια χωρητικότητα θα «απαντήσει» επίσης στην ολοένα μεγαλύτερη διακίνηση δεδομένων μέσω mobile internet που, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 2020 θα έχει 30πλασιασθεί συγκριτικά με το 2010.

Ο όγκος των δεδομένων θα συνεχίσει να αυξάνεται, λόγω του «Ίντερνετ των πραγμάτων»: καθώς τα αυτοκίνητα, οι αισθητήρες και διάφορα αξεσουάρ (όπως ρολόγια) θα αποκτήσουν «έξυπνες» λειτουργίες, επικοινωνώντας ασύρματα μεταξύ τους και με τους χρήστες, τα δίκτυα θα πρέπει να μπορούν να λειτουργήσουν ως «γέφυρες» σύνδεσής τους.

Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν τα αυτοκίνητα θα «συνομιλούν» μεταξύ τους για να προλάβουν τυχόν ατύχημα, τα δίκτυα θα πρέπει να αντιδρούν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Μια παράμετρος που επίσης θα βελτιώσει η τεχνολογία 5G, περιορίζοντας παράλληλα την ενεργειακή κατανάλωση των συσκευών με σύνδεση στο Ίντερνετ, αλλά και των ίδιων των δικτύων.

Εν κατακλείδι, ο στόχος του mobile internet 5ης γενιάς είναι να δώσει τη δυνατότητα στον χρήστη να έχει πρόσβαση στο web και στις διασυνδεδεμένες συσκευές του από οποιοδήποτε τερματικό και οπουδήποτε κι αν βρίσκεται – ακόμη και σε υπόγεια ή σε απομακρυσμένες περιοχές. Χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει πως οι ενσύρματες συνδέσεις θα σταματήσουν να παίζουν κι αυτές σημαντικό ρόλο στη δικτύωση.

Η Ευρώπη θα επενδύσει 700 εκατ.

Μέσω πρωτοβουλιών της Κομισιόν, η Ευρώπη θέλει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επερχόμενη «εποχή του 5G». Έτσι, τον περασμένο Δεκέμβριο ανακοίνωσε τη συνεργασία της με μερικές από τις μεγαλύτερες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες των κρατών-μελών, για την ανάπτυξη των απαραίτητων τεχνολογιών. Γι’ αυτό τον σκοπό, η Ευρώπη θα επενδύσει 700 εκατ. ευρώ, με τη βιομηχανία να συμβάλει από την πλευρά της με περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια. Ανάλογες πρωτοβουλίες, είτε αποκλειστικά από επιχειρήσεις είτε σε συνεργασία με την πολιτεία, έχουν ήδη ξεκινήσει και στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν και τις ΗΠΑ.

Ακόμη πιο φιλόδοξη είναι η Νότια Κορέα, η οποία στις αρχές της χρονιάς ανακοίνωσε ένα χρονοδιάγραμμα, με βάση το οποίο οι πολίτες της χώρας θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν εμπορικές συνδέσεις 5G ήδη από τον Δεκέμβριο του 2020. Μάλιστα, για να επιταχυνθεί η διαδικασία, η νοτιοκορεατική κυβέρνηση θα συνεργασθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε κοινά ερευνητικά προγράμματα τη διετία 2016-2017, ενώ θα πάρουν κοινή πρωτοβουλία για τη θέσπιση παγκόσμιων προτύπων για την τεχνολογία 5G.

Αν και όλες οι προβλέψεις συγκλίνουν πως από τεχνολογικής πλευράς τα δίκτυα 5ης γενιάς θα είναι έτοιμα το 2020, οι αρκετά μεγάλες επενδύσεις που θα χρειασθούν για την εγκατάστασή τους, κάνει πιο επισφαλείς τις εκτιμήσεις για το ποιες άλλες χώρες πέρα από τη Νότια Κορέα, και ποιοι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι σε αυτές, θα προχωρήσουν στο ίδιο βήμα. Σύμφωνα με δηλώσεις ειδικών από τα εργαστήρια Bell, η χρήση τους αναμένεται να διαδοθεί από το 2015, αρχικά στη Βόρεια Αμερική και στην Ιαπωνία.

Πηγή

Οδηγός επιβίωσης στην εποχή των πολυμέσων

Υπολογιστές, τάμπλετ, κινητά τηλέφωνα, ενημερωτικές οθόνες, τηλεοράσεις, ραδιόφωνο, εφημερίδες, βιβλία και άλλες εκδόσεις, μικροσυσκευές, κωδικοί και συσκευές ανίχνευσης, ελέγχου ή και πιστοποίησης προσώπων.

Κάθε στιγμή σχεδόν ο σύγχρονος άνθρωπος δέχεται έναν κατακλυσμό δεδομένων. Κάθε λεπτό δημιουργούνται στον πλανήτη 1,7 δισεκατομμύρια byte δεδομένων, που ισοδυναμούν με 360.000 DVD! Περισσότερα από έξι megabyte δεδομένων για κάθε άτομο την ημέρα. Αύξηση 40% το έτος.

Τι γίνεται με αυτό τον βομβαρδισμό μαζικών δεδομένων; Τι απ’ όλα αυτά κατανοούμε; Πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος; Πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί η αφομοίωση και η κατανόηση του τεράστιου όγκου πληροφοριών; Βήματα στην απάντηση αυτών των περίπλοκων ερωτημάτων επιχειρεί ένα ενδιαφέρον ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα, με τη συμμετοχή 16 ιδρυμάτων από εννέα χώρες. Μεταξύ αυτών, και το Ινστιτούτο Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΙΠΤΗΛ) του Εθνικού Κέντρου Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), από τη Θεσσαλονίκη.

Το πρόγραμμα CEEDs αναπτύσσει ένα διαδραστικό σύστημα που όχι μόνο παρουσιάζει δεδομένα με τον επιθυμητό τρόπο, αλλά επίσης μεταβάλλει διαρκώς την παρουσίαση, προκειμένου να αποτραπεί η υπερφόρτωση του εγκεφάλου.

Ετσι θα μπορούσαν οι σπουδαστές να μελετούν αποδοτικότερα ή οι επισκέπτες ενός μουσείου να απολαύσουν περισσότερο την επίσκεψή τους. Ηδη, μουσεία στη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη νέα τεχνολογία. Οι πιθανές μελλοντικές εφαρμογές βεβαίως είναι πάρα πολλές.

Οι ερευνητές διαμόρφωσαν ένα «δωμάτιο μαζικών δεδομένων» (οι ίδιοι το αποκαλούν Επαγωγική Μηχανή Εμπειριών) στο Πανεπιστήμιο Pompeu Fabra στη Βαρκελώνη, όπου αξιοποιώντας ένας πλήθος αισθητήρων οδηγούν το σύστημα να παρουσιάζει τις πληροφορίες με τον κατάλληλο τρόπο για τον χρήστη, ανάλογα με τις αντιδράσεις του καθώς εξετάζει τα δεδομένα.

Οι ανθρώπινες αντιδράσεις -χειρονομίες, κινήσεις των ματιών, αναπνευστικός ρυθμός, καρδιακός παλμός- παρακολουθούνται και χρησιμοποιούνται για την προσαρμογή του τρόπου παρουσίασης των δεδομένων. Ανάλογα έχουν διαμορφωθεί και δύο μικρότερα, μετακινούμενα, συστήματα μελέτης εμπειριών.

Οπως εξηγεί ο Τζόναθαν Φρίμαν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Goldsmiths University του Λονδίνου και συντονιστής του CEEDs, «το σύστημα αντιλαμβάνεται πότε οι συμμετέχοντες κουράζονται ή υπερφορτώνονται με πληροφορίες. Και προσαρμόζεται αναλόγως. Είτε απλουστεύει τις οπτικές αναπαραστάσεις ώστε να ελαφρύνεται το γνωστικό φορτίο, ελαττώνοντας έτσι την καταπόνηση του χρήστη και αυξάνοντας την ικανότητα συγκέντρωσής του. Είτε καθοδηγεί τον χρήστη σε περιοχές που είναι λιγότερο φορτωμένες».

«Στόχος του προγράμματος είναι να βρεθούν τρόποι βοήθειας στην κατανόηση και επεξεργασία των δεδομένων από τον χρήστη. Πώς;

Πρώτον, εξοπλίζοντας τις μηχανές με εργαλεία που θα τις οδηγούν σε ό,τι ενδιαφέρει τον χρήστη.

Δεύτερον, με την παρουσίαση των δεδομένων με τον πλέον κατάλληλο τρόπο», σημειώνει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Παπαδόπουλος, από την ομάδα του ΕΚΕΤΑ που συμμετέχει στο CEEDs.
«Το πρόγραμμα αναζητεί επίσης βαθύτερες απαντήσεις στον τρόπο που καταλαβαίνουμε. Ποια είναι η φυσιολογία του εγκεφάλου και ποιες ακριβώς νοητικές δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται μπροστά σε ένα σύνολο δεδομένων», μας λέει ο κ. Παπαδόπουλος. Οι ερευνητές σημειώνουν πως γνωρίζουμε μόνο περίπου το 10% της εγκεφαλικής λειτουργίας. «Χρησιμοποιούμε τις αισθήσεις για να αντιληφθούμε το περιβάλλον γύρω μας. Εμείς προσπαθούμε να δούμε τι γίνεται με τις υποσυνείδητες ανθρώπινες διαδικασίες. Αυτό μας δίνει μια έξτρα δύναμη, μια παραπάνω ικανότητα να κατανοήσουμε το νόημα μεγάλων συνόλων δεδομένων», λέει ο κ. Φρίμαν.

Καταγραφή του βλέμματος

Μπορεί να καταγραφεί, αναλυθεί και ερμηνευθεί το ανθρώπινο βλέμμα; Και μάλιστα να αποτυπωθεί σε έναν μαθηματικό αλγόριθμο; Θετική απάντηση, όσον αφορά τα αντικείμενα που παρατηρεί, δίνει με μια πρωτότυπη εργασία, η ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΙΠΤΗΛ) του ΕΚΕΤΑ. Η εργασία αυτή αποτελεί και τη συνεισφορά της στο πρόγραμμα CEEDs.
Η ομάδα, που απαρτίζεται από τους ερευνητές Γεώργιο Θ. Παπαδόπουλο (μεταδιδακτορικός ερευνητής), Κωνσταντίνο Κ. Αποστολάκη (βοηθός έρευνας) και Πέτρο Δάρα (ερευνητής Β΄ Βαθμίδας) ανέπτυξε μία μέθοδο που στηρίζεται στην επαναλαμβανόμενη εκτίμηση των αντικειμένων (ή των συστατικών μερών τους) που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τον χρήστη.

«Μία καινοτομία της προσέγγισής μας είναι η εισαγωγή ενός συνόλου χωροχρονικών χαρακτηριστικών, που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα από μια μαθηματική οπτική, σε αντίθεση με τις μεθόδους της βιβλιογραφίας που στηρίζονται στην αποκλειστική χρήση χαρακτηριστικών που προέρχονται από τον τομέα της ψυχολογίας», τονίζει ο κ. Παπαδόπουλος. Ιδιαίτερη προσπάθεια έγινε για να διατηρηθεί χαμηλό το κόστος εμπορικής εφαρμογής της μεθόδου. Γι’ αυτό αξιοποιείται ανιχνευτής που στηρίζεται στη χρήση μιας τυπικής κάμερας καταγραφής βίντεο υψηλής ευκρίνειας, απ’ αυτές που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Ετσι εξασφαλίζεται και η δυνατότητα μεταφοράς της.

Έντυπη