Η IBM ανέπτυξε τεχνική αποθήκευσης δεδομένων σε ένα μόνο άτομο

Ερευνητές της εταιρείας IBM ισχυρίζονται ότι ανέπτυξαν μία νέα τεχνική η οποία επιτρέπει την αποθήκευση και ανάκτηση δεδομένων από ένα και μόνο άτομο, το μικρότερο σωματίδιο ύλης. Συγκριτικά, οι υφιστάμενοι μαγνητικοί σκληροί δίσκοι χρειάζονται τουλάχιστον 100.000 άτομα για την αποθήκευση ενός «bit», ενώ οι καλύτερες ερευνητικές προσπάθειες μέχρι στιγμής έχουν καταφέρει την αποθήκευση δεδομένων σε αριθμό μεταξύ 3 και 12 ατόμων.

Οπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η ιστοσελίδα τεχνολογίας The Inquirer, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν άτομα Ολμίου (Ho) σε μία επιφάνεια από οξείδιο του μαγνησίου. Το Όλμιο είναι ένα σπάνιο στοιχείο της γης και μέρος της σειράς λανθανιδών των μεταλλικών χημικών στοιχείων. Το Όλμιο πάνω στο οξείδιο του μαγνησίου έχει μία ιδιότητα που ονομάζεται «μαγνητικά δισταθή ισορροπία», που σημαίνει ότι μπορεί να έχει δύο σταθερές μαγνητικές καταστάσεις.

«Η υψηλή μαγνητική σταθερότητα σε συνδυασμό με την ηλεκτρική ανάγνωση και εγγραφή δείχνουν ότι είναι πράγματι δυνατή η ανάπτυξη μονο-ατομικής μνήμης».

Ωστόσο, όπως δήλωσαν οι ερευνητές η νέα αυτή τεχνική βρίσκεται ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο ανάπτυξης όμως η πρακτική εφαρμογή της πιθανόν γίνει διαθέσιμη σε μερικά χρόνια και αναμένουν ότι θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύουμε τα δεδομένα μας, αφού θα μειωθεί σημαντικά ο όγκος των συσκευών.

Πηγή

«Σκληροί δίσκοι» από DNA με διάρκεια ζωής 2.000 χρόνων

Ένα βήμα για τη χρήση του DNA ως μέσου αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων που θα αντικαταστήσει τους σκληρούς δίσκους, οι οποίοι έχουν μειωμένη χωρητικότητα και περιορισμένη αντοχή στον χρόνο, έκαναν επιστήμονες από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη.

Οι επιστήμονες απέδειξαν πως, κωδικοποιώντας ψηφιακές πληροφορίες σε αλληλουχίες των τεσσάρων νουκλεοτιδίων του γενετικού κώδικα, οι πληροφορίες αυτές θα μπορούν να «διαβασθούν» ακόμη και μετά από 2.000 χρόνια.

Η ομάδα παρουσίασε το επίτευγμά της χθες, στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Χημικών. «Στη μεσαιωνική Ευρώπη, οι καλόγεροι αντέγραφαν σημαντικά έργα για να τα διαδώσουν στις επόμενες γενιές, με συνέπεια πολλά από αυτά τα αντίγραφα να υπάρχουν μέχρι σήμερα», ανέφερε ο Ρόμπερτ Γκρας, μέλος της ομάδας.

«Πλέον αποθηκεύουμε τις πληροφορίες σε σκληρούς δίσκους, οι οποίοι καταστρέφονται σε λίγες δεκαετίες».

Την ίδια στιγμή, οι νέες τεχνολογίες έχουν προκαλέσει έκρηξη στον όγκο των παραγόμενων πληροφοριών, κάτι που σημαίνει πως χρειαζόμαστε αποθηκευτικά μέσα με μικρό μέγεθος και μεγάλη χωρητικότητα. Μία ανάγκη στην οποία μπορεί επίσης να απαντήσει το DNA.

«Λίγο μετά την ανακάλυψη της διπλής έλικας, οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν πως η γλώσσα κωδικοποίησης που χρησιμοποιεί η φύση είναι παρόμοια με τη δυαδική “γλώσσα” των υπολογιστών», σημείωσε ο ερευνητής.

«Σε έναν σκληρό δίσκο, χρησιμοποιούμε αλληλουχίες 1 και 0 για να αναπαραστήσουμε τα δεδομένα, κάτι που στην περίπτωση του DNA γίνεται με τέσσερα νουκλεοτίδια, την αδενίνη, τη θυμίνη, την κυτοσίνη και τη γουανίνη».

Θεωρητικά, σε μόλις 28 γραμμάρια γενετικού υλικού μπορούν να αποθηκευτούν 300.000 terabyte ψηφιακών δεδομένων, τη στιγμή που ένας σκληρός δίσκος με μέγεθος βιβλίου έχει χωρητικότητα μόλις 5 terabyte.

Επίσης, ένας τέτοιος σκληρός δίσκος δεν έχει μεγαλύτερη διάρκεια «ζωής» από 50 χρόνια, ενώ αντίθετα οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει ανέπαφο γενετικό υλικό ηλικίας χιλιάδων ετών.

Οι Ελβετοί ερευνητές επιστράτευσαν τα «γράμματα» της γενετικής αλφαβήτου για να κωδικοποιήσουν σε ψηφιακή μορφή κείμενα μεγέθους 83 kilobyte.

Στη συνέχεια, έκλεισαν το γενετικό υλικό μέσα σε σφαίρες πυριτίου, τις οποίες θέρμαναν στους 71 βαθμούς Κελσίου για μία εβδομάδα – το οποίο ισοδυναμεί με το να τις είχαν εκθέσει σε θερμοκρασία 10 βαθμών Κελσίου για 2.000 χρόνια.

Όταν επιχείρησαν αργότερα να «διαβάσουν» τα κείμενα, διαπίστωσαν πως τα δεδομένα δεν είχαν αλλοιωθεί.

Η επόμενη πρόκληση για τους επιστήμονες είναι να βρουν έναν τρόπο για τη «στοχευμένη» πρόσβαση στις πληροφορίες. «Στην αποθήκευση μέσω DNA, αυτό που γίνεται είναι να επικαλύπτεται μία σταγόνα υγρού με βιομόρια που κωδικοποιούν τα δεδομένα.

Προς το παρόν, “διαβάζουμε” όλες τις πληροφορίες στη σταγόνα, χωρίς να μπορούμε να επιλέξουμε μία συγκεκριμένη περιοχή της και να αποκωδικοποιήσουμε τις πληροφορίες που βρίσκονται αποθηκευμένες μόνον εκεί», σημειώνει ο Γκρας.

Επίσης, όπως συμβαίνει με πολλές νεοεμφανιζόμενες τεχνολογίες, η συγκεκριμένη μέθοδος αποθήκευσης είναι αρκετά ακριβή – η κωδικοποίηση λίγων megabyte δεδομένων κοστίζει μερικές χιλιάδες δολάρια.

Αυτό σημαίνει πως, όταν γίνουν πραγματικότητα οι πρώτοι «σκληροί δίσκοι» από γενετικό υλικό, τουλάχιστον σε πρώτη φάση δεν πρόκειται να κυκλοφορήσουν σαν εξαρτήματα των οικιακών υπολογιστών, αλλά μάλλον θα χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση ιστορικών κειμένων ή άλλων ντοκουμέντων που αξίζει να μεταβιβασθούν στις επόμενες γενιές.

Πηγή

Kaspersky: Μυστικό spyware κρυμμένο σε σκληρούς δίσκους ανά τον κόσμο από την NSA

Η ιστορία του σκληρού δίσκου

Τον γύρο του κόσμου κάνουν δημοσιεύματα σχετικά με ένα τεραστίων διαστάσεων πρόγραμμα παρακολούθησης της NSA, η οποία φέρεται να είχε βρει τρόπο να κρύβει spyware (λογισμικό παρακολούθησης/ κατασκοπείας) σε σκληρούς δίσκους της Western Digital, της Toshiba, της Seagate και άλλων κορυφαίων κατασκευαστών, δίνοντας στην υπηρεσία τη δυνατότητα να παρακολουθεί την πλειονότητα των υπολογιστών του κόσμου, σύμφωνα με ερευνητές και πρώην εργαζομένους  της.

Όπως αναφέρει το Reuters, η δυνατότητα αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο προγραμμάτων κατασκοπείας που ανακάλυψε η Kaspersky Lab. Ειδικότερα, η γνωστή εταιρεία ασφαλείας, με έδρα τη Μόσχα, αναφέρει ότι εντόπισε PC σε 30 χώρες που είχαν μολυνθεί με ένα ή περισσότερα από τα κατασκοπευτικά προγράμματα, με τις περισσότερες περιπτώσεις να εντοπίζονται στο Ιράν και να ακολουθούν η Ρωσία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, η Κίνα, το Μάλι, η Συρία, η Υεμένη και η Αλγερία. Οι στόχοι περιελάμβαναν κυβερνητικούς και στρατιωτικούς φορείς, εταιρείες τηλεπικοινωνίας, τράπεζες, εταιρείες του χώρου της ενέργειας, πυρηνική έρευνα, ΜΜΕ και ισλαμιστές ακτιβιστές, σύμφωνα με την Kaspersky.

Η εταιρεία δεν κατονομάζει την χώρα που βρίσκεται πίσω από τη συγκεκριμένη εκστρατεία κυβερνοκατασκοπείας, αλλά επισημαίνει ότι οι αυτουργοί συνδέονται στενά με το Stuxnet – το θεωρούμενο κυβερνοόπλο της NSA που χρησιμοποιήθηκε εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ιράν. Υπενθυμίζεται ότι η NSA εδώ και μήνες βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, λόγω των αποκαλύψεων του Έντουαρντ Σνόουντεν σχετικά με τα μαζικά προγράμματα ηλεκτρονικής παρακολούθησης.

Πρώην εργαζόμενος της NSA είπε στο Reuters ότι η ανάλυση της Kaspersky ήταν σωστή, και ότι άνθρωποι στην υπηρεσία θεωρούν αυτά τα προγράμματα τόσο σημαντικά όσο το Stuxnet. Άλλος ένας πρώην  εργαζόμενος επιβεβαίωσε ότι η NSA είχε αναπτύξει την τεχνική της απόκρυψης spyware σε σκληρούς δίσκους, αλλά δεν ήξερε ποιες επιχειρήσεις παρακολούθησης βασίζονταν σε αυτήν.

Η Βάνι Βάινς, εκπρόσωπος της υπηρεσίας, δεν προέβη σε σχόλια. Σημειώνεται ότι η Kaspersky δημοσιοποίησε τις τεχνικές λεπτομέρειες της έρευνάς της τη Δευτέρα, κάτι που αναμένεται να βοηθήσει στον εντοπισμό των κατασκοπευτικών προγραμμάτων, κάποια εκ των οποίων ανάγονται στο 2001.

Όπως σημειώνει το Reuters, αυτές οι αποκαλύψεις αναμένεται να επηρεάσουν ακόμα περισσότερο τις δυνατότητες παρακολούθησης της NSA, που ήδη έχουν επηρεαστεί από την υπόθεση Σνόουντεν, ενώ θεωρείται πως θα αυξήσουν τις αντιδράσεις κατά της χρήσης Δυτικής τεχνολογίας σε χώρες όπως η Κίνα.

Σύμφωνα με την Kaspersky, το τεχνολογικό επίτευγμα της όλης υπόθεσης έγκειται στην εύρεση τρόπου εισαγωγής κακόβουλου λογισμικό στο firmware- το λογισμικό που στην ουσία «ανοίγει» έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η έρευνα της Kaspersky δείχνει ότι τα προγράμματα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σε σκληρούς δίσκους από πολλές εταιρείες – στη ουσία στο μεγαλύτερο τμήμα της αγοράς: Western Digital, Seagate, Toshiba, IBM, Micron, Samsung. ΟιWestern Digital, Seagate και Micron ανέφεραν ότι δεν είχαν γνώση, η Toshiba  και η Samsung αρνήθηκαν να σχολιάσουν και η ΙΒΜ δεν απάντησε, αναφέρει το Reuters.

Παραμένει άγνωστο το πώς ακριβώς η NSA μπορεί να απέκτησε τον source code των σκληρών δίσκων, που απαιτείται για κάτι τέτοιο. Σημειώνεται ότι, όπως σημειώνεται σε δημοσίευμα των NY Times, η Kaspersky αναφέρεται στους αυτουργούς στην αναφορά της ως «Equation Group», που αποτελεί κεκαλυμμένη αναφορά στην NSA και τη United States Cyber Command. Από τα άνω των 60 «attack groups» που η εταιρεία παρακολουθεί στον κυβερνοχώρο, το Equation Group φαίνεται να ξεπερνά ο,τιδήποτε άλλο είναι γνωστό από άποψης πολυπλοκότητας και εξελιγμένων τεχνικών, και δραστηριοποιείται εδώ και δύο δεκαετίες σχεδόν.

Σημειώνεται ότι, από τεχνικής άποψης, η «θεραπεία» μετά από μια κυβερνοεπίθεση περιλαμβάνει συνήθως τη διαγραφή του λειτουργικού του υπολογιστή και την επανεγκατάσταση λογισμικού, ή την αντικατάσταση του σκληρού δίσκου. Αλλά εάν το firmware έχει μολυνθεί, τότε ακόμα και ο πιο εξελιγμένος υπολογιστής είναι ευάλωτος, καθώς μπορεί να μετατραπεί σε ένα «απλό κομμάτι μέταλλο» όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα των NY Times. «Αν το κακόβουλο λογισμικό φτάσει στο firmware, μπορεί να ‘’ανασταίνεται’’ επ’ αόριστον» σημειώνει στην αναφορά ο Κόστιν Ράιου, ερευνητής της Kaspersky. «Σημαίνει ότι είμαστε πρακτικά τυφλοί και δεν μπορούμε να βρούμε ποιοι σκληροί δίσκοι έχουν μολυνθεί με αυτό το malware».

Πηγή

 

Οι SSD αντέχουν στον χρόνο, τελικά

Τα τελευταία χρόνια οι SSD έχουν γίνει πιο προσιτοί και πλέον έχουν φθάσει σε μεγαλύτερες χωρητικότητες, χωρίς ωστόσο να μπορούν να κοντράρουν τους σκληρούς δίσκους των 4TB ή ακόμα και των 6TB. Οι σκληροί δίσκοι προσφέρουν αρκετά TB αποθήκευσης δεδομένων με μια σχετικά καλή αξιοπιστία, αλλά με χαμηλές επιδόσεις.

Οι SSD αρχικά είχαν προβλήματα με αποτέλεσμα να χαλούσαν σε μικρό (σε σχέση με τους σκληρούς δίσκους) διάστημα, παρόλο που δεν είχαν μηχανικά μέρη με φυσική φθορά όπως οι σκληροί δίσκοι. Σύμφωνα με το The Tech Report, οι σύγχρονοι SSD είναι αρκετά αξιόπιστοι, μετά από μετρήσεις που πραγματοποίησαν σε ορισμένα μοντέλα της Intel, της Samsung, της Kingston και της Corsair.

Οι SSD «υπόμειναν» πολλές εγγραφές/διαγραφές δεδομένων από μικρά και μεγάλα αρχεία συνολικής χωρητικότητας 10GB. Ένας μέσος χρήστης πραγματοποιεί συνολικά εγγραφές/διαγραφές αρχείων συνολικής χωρητικότητας 1 με 2ΤΒ τον χρόνο, ενώ οι SSD του test δέχτηκαν συνολικά μερικά PetaBytes εγγραφών (1PetaByte=1000TB).

Συνεπώς, οι νέοι SSD της αγοράς μπορούν εκτός από το να είναι ο δίσκος για το λειτουργικό σας (ενδείκνυται) να είναι και ο δίσκος που θα μπορείτε να αποθηκεύσετε τα σημαντικά σας αρχεία.

Πηγή

Η Seagate κατασκεύασε σκληρούς δίσκους επόμενης γενιάς, τεχνολογίας SMR

seagate logo

H Seagate ανακοίνωσε σήμερα ότι έχει πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους τεχνολογίας SMR [Shingled Magnetic Recording], που αποτελεί την επόμενη γενιά στα μέσα αποθήκευσης.

Η τεχνολογία SMR είναι κρίσιμης σημασίας για τη συνεχή αύξηση της επιφανειακής πυκνότητας (της ποσότητας των δεδομένων που μπορούν να αποθηκευτούν σε ένα μόνο δίσκο) για τη υποστήριξη της παγκόσμιας ανάπτυξης του cloud και της κινητής τηλεφωνίας. Η γενιά αποθηκευτικών μέσων SMR, αναμένεται να προσφέρει αύξηση στον αποθηκευτικό χώρο της τάξης του 25%.

«Με σχεδόν 7 δισεκατομμύρια κατοίκους στη γη, παράγουμε 2,7 zettabytes δεδομένων το χρόνο και ως εκ τούτου πλησιάζουμε ταχύτητα τα φυσικά όρια της ποσότητας των δεδομένων που μπορούν να εγγραφούν σε ένα συμβατικό σκληρό δίσκο«, δήλωσε ο κύριος Mark Re, CTO της Seagate.

«Χάρη στην τεχνολογία SMR, αναμένεται να αυξήσουμε την επιφανειακή χωρητικότητα κατά 25 τοις εκατό, στα 1,25 TB ανά δίσκο, προσφέροντας σκληρούς δίσκους με το χαμηλότερο κόστος ανά gigabyte, φθάνοντας χωρητικότητες των 5TB και μεγαλύτερες«.

Η τελευταία επαναστατική τεχνολογία, η κάθετη εγγραφή [perpendicular recording], βελτίωσε την επιφανειακή πυκνότητα, τοποθετώντας στα bits σε κάθετο προσανατολισμό, επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο μικρότερα data tracks και μικρότερες κεφαλές ανάγνωσης / εγγραφής. Εξαιτίας φυσικών περιορισμών, το μέγεθος των κεφαλών ανάγνωσης / εγγραφής δεν μπορεί να γίνει μικρότερο. Η πιο αξιόπιστη επιλογή για τη βελτίωση της επιφανειακής πυκνότητας είναι ξανά η αλλαγή του τρόπου που εγγράφονται τα δεδομένα στους δίσκους. Εδώ είναι που η τεχνολογία SMR μπαίνει στο προσκήνιο, προσφέροντας ριζική αλλαγή στην αρχιτεκτονική των μαγνητικών δίσκων. Η τεχνολογία SMR αναδιατάσσει τα επικαλυπτόμενα data track, όπως τα κεραμίδια σε μία στέγη, αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο την πυκνότητα των δεδομένων ανά τετραγωνική ίντσα και επομένως την μέγιστη χωρητικότητα ενός σκληρού δίσκου.

Εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι η τεχνολογία SMR μπορεί να βελτιώσει την αξιοπιστία, δίνοντας την δυνατότητα στην Seagate να χρησιμοποιήσει λιγότερες κεφαλές και λιγότερα platters για να προσφέρει νέες χωρητικότητες, ενώ ταυτόχρονα παρέχει την δυνατότητα μείωσης του κόστους χρησιμοποιώντας τους υπάρχοντες δίσκους και κεφαλές για να προσφέρει drives υψηλότερης χωρητικότητας.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την τεχνολογία SMR της Seagate μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Πηγή

 

Επαναστατικό μαγνητικό υλικό αλλάζει το τοπίο στα μέσα αποθήκευσης

Μία ανακάλυψη ερευνητών τού MIT μπορεί να αλλάξει δραματικά την τεχνολογία αποθήκευσης δεδομένων, αφού πειράματα έδειξαν πώς μπορεί να αντιστραφεί η πολικότητα ενός μαγνήτη, κόντρα στη ροή των ηλεκτρονίων. Η αντιστροφή της πολικότητας αντίθετα με τη ροή των ηλεκτρονίων είναι σπάνιο φαινόμενο και οι ερευνητές θέλησαν να εξακριβώσουν την αιτία του. Όπως ανακάλυψαν, δεν οφείλεται στο υλικό τού μαγνήτη αλλά στο μέταλλο που βρίσκεται δίπλα του.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν πολύ λεπτές ταινίες σιδηρομαγνητικού υλικού, τις οποίες, όταν τις τοποθέτησαν σε μία πλάκα πλατίνας και εφάρμοσαν τάση, παρουσιάστηκε το φαινόμενο «αντιστροφής των πόλων». Κατόπιν, με την τοποθέτηση του μαγνητικού υλικού σε ταντάλιο, οι πόλοι επανήρθαν στον σωστό τους προσανατολισμό. Ο μηχανισμός στηρίζεται στον τρόπο με τον οποίο η ιδιοστροφορμή συμπεριφέρεται σε ένα πολύ λεπτό μαγνητικό υλικό. Η πλατίνα, για παράδειγμα, επιτρέπει στο ηλεκτρικό ρεύμα να ανατρέψει την ιδιοστροφορμή της μαγνητικής ταινίας προς την λάθος μεριά.

 

Πώς επηρεάζει, λοιπόν, την τεχνολογία της αποθήκευσης; Όλα τα μαγνητικά μέσα αποθήκευσης βασίζονται στη διάταξη των μαγνητικών περιοχών. Η θετική και αρνητική ευθυγράμμιση σε ένα μαγνητικό υλικό δημιουργεί τα 1 και 0 του δυαδικού συστήματος των υπολογιστών, τα οποία «περιγράφουν» τις φωτογραφίες, τα βίντεο, τα τραγούδια μας κ.λπ. Με την παραπάνω τεχνική, μικρές ποσότητες ηλεκτρικής τάσης μπορούν να αλλάξουν δραματικά την ιδιοστροφορμή τού λεπτού μαγνητικού υλικού. Η ομάδα των ερευνητών πιστεύει ότι η μαγνητική αποθήκευση που βασίζεται σε αυτή την τεχνολογία θα μπορούσε να είναι 10.000 φορές πιο ενεργειακά αποδοτική από την παραδοσιακή. Οι λεπτές μαγνητικές ταινίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να παραχθούν υψηλής πυκνότητας και χαμηλής κατανάλωσης αποθηκευτικά μέσα, τόσο σκληροί δίσκοι όσο και SSD. Επίσης θα μπορούσαν να επιφέρουν σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας σε φορητές συσκευές που έχουν μνήμες NAND flash για την αποθήκευση δεδομένων. Αυτή η νέα κατηγορία μαγνητικού υλικού είναι απόλυτα συμβατή με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται σήμερα και οι ερευνητές υποστηρίζουν πως θα βρει τον δρόμο προς στην αγορά της τεχνολογίας αποθήκευσης νωρίτερα απ’ ό,τι φανταζόμαστε.

Πηγή

Σκληρός δίσκος 2,5 ιντσών με πάχος 5mm από τη Seagate

Η Seagate ανακοίνωσε και διαθέτει αυτή την εβδομάδα μία νέα σειρά σκληρών δίσκων 2,5 ιντσών, με πάχος μόλις 5 χιλιοστά, ο οποίος προορίζεται για ultraportable φορητούς υπολογιστές και tablets. Το βάρος των νέων «Laptop Ultrathin» είναι 93,5 γραμμάρια, διατίθενται σε χωρητικότητες 320 και 500GB, ενώ το μεγάλο μοντέλο διαθέτει και λειτουργία κρυπτογράφησης δεδομένων. Ενσωματώνουν interface SATA 6GB/s και standard connector έτσι ώστε να μπορούν να εγκατασταθούν σε κάθε laptop του οποίου ο κάτοχος θέλει να αναβαθμίσει το δίσκο με κάποιον μεγαλύτερο και ελαφρύτερο. Το κόστος για το μοντέλο των 320GB αναμένεται στις ΗΠΑ στα 89 δολάρια.

Τον Απρίλιο, είχε ανακοινώσει και η Western Digital το δικό της μοντέλο με πάχος 5 χιλιοστά.

Πηγή