Ρώσος πούλαγε κλεμμένα προγράμματα της αμερικανικής NSA και πληροφορίες για Τραμπ

Ένας Ρώσος που προσέφερε κλεμμένο λογισμικό, γραμμένο για τη διεξαγωγή κυβερνοπολέμου από την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (National Security Agency, NSA), καθώς και στοιχεία που υποτίθεται πως εξέθεταν τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, απέσπασε από κατασκόπους των ΗΠΑ 100.000 δολάρια. Αυτό έγραψε η εφημερίδα The New York Times, επικαλούμενη Αμερικανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους. Τα χρήματα αυτά του δόθηκαν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Βερολίνο τον Σεπτέμβριο. Επρόκειτο για την πρώτη δόση μιας αμοιβής ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους, τον Ρώσο και επικοινωνίες που περιήλθαν σε γνώση της εφημερίδας, αναφέρει το δημοσίευμα.
Η κλοπή των μυστικών όπλων της NSA αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για την υπηρεσία, η οποία ήθελε να εξακριβωθεί τι ακριβώς είχε στην κατοχή του ο Ρώσος, σύμφωνα με τους Τάιμς. Πολλά στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ διαβεβαίωσαν την εφημερίδα ότι δεν ήθελαν τις πληροφορίες σε βάρος του Τραμπ από τον Ρώσο, που υποπτεύονταν πως συνδέεται με τις ρωσικές υπηρεσίες κατασκοπείας καθώς και ανατολικοευρωπαίους χάκερ. Ο άνδρας ισχυρίστηκε ότι τα στοιχεία αυτά συνέδεαν άμεσα τον αμερικανό πρόεδρο και συνεργάτες του με τη Ρωσία, αναφέρουν οι Τάιμς, επικαλούμενοι τους αξιωματούχους. Αντί να τους παραδώσει το λογισμικό, ο Ρώσος τους παρουσίασε ατεκμηρίωτο και πιθανόν χαλκευμένο υλικό για τον Τραμπ και άλλους, όπως στοιχεία τραπεζικών συναλλαγών, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και άλλα δεδομένα που υποτίθεται πως προέρχονταν από τις ρωσικές υπηρεσίες κατασκοπείας, είπαν Αμερικανοί αξιωματούχοι στην εφημερίδα. Οι Αμερικανοί κατάσκοποι ακύρωσαν τη συμφωνία διότι ανησυχούσαν πως είχαν μπλέξει σε μια ρωσική επιχείρηση με σκοπό να προκληθεί αναστάτωση στην αμερικανική κυβέρνηση και για τις συνέπειες που θα είχε η αποκάλυψη του γεγονότος πως αγόραζαν υλικό σε βάρος του Τραμπ, κατά το ρεπορτάζ των Τάιμς.

Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) απέφυγε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο όσον αφορά τη διαπραγμάτευση με τον Ρώσο, ανέφερε η εφημερίδα. Η NSA, που κατασκεύασε τα περισσότερα εργαλεία λογισμικού που προσπαθούσαν να ανακτήσουν οι αμερικανοί κατάσκοποι, περιορίστηκε να αναφέρει ότι «όλοι οι εργαζόμενοί της έχουν εφ’ όρου ζωής υποχρέωση να μην αποκαλύπτουν διαβαθμισμένες πληροφορίες», συμπλήρωσε. Η CIA δεν απάντησε όταν το πρακτορείο ειδήσεων Reuters της ζήτησε σχόλιο. Δεν ήταν διαθέσιμος κανένας εκπρόσωπος της NSA εκτός ωρών γραφείου για να σχολιάσει το δημοσίευμα όταν το Ρόιτερς επικοινώνησε με την υπηρεσία.

Πηγή

Advertisements

WikiLeaks: Τα κυβερνο-όπλα της CIA

Χιλιάδες απόρρητα και διαβαθμισμένα έγγραφα που φέρεται να αποκαλύπτουν τη δράση και ta εργαλεία χάκινγκ της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA) με στόχο συσκευές τεχνολογικών κολοσσών όπως η Apple και η Samsung δίνει στη δημοσιότητα το WikiLeaks.

Στα κυβερνο-όπλα της CIA φέρεται να περιλαμβάνεται -σύμφωνα πάντα με το WikiLeaks- κατασκοπευτικό κακόβουλο λογισμικό που είχε αναπτύξει η Υπηρεσία με στόχο να προσβάλει φορητές συσκευές με λειτουργικά συστήματα Windows, Android, iOS, OSX και Linux υπολογιστές, όπως και routers.

Εκπρόσωπος της CIA αρνήθηκε οποιοδήποτε σχόλιο για τη νέα σειρά διαρροών που φέρει την κωδική ονομασία «Vault 7» -τον μεγαλύτερο όγκο απόρρητων εγγράφων που αφορούν την αμερικανική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών που έχει δοθεί ποτέ στη δημοσιότητα, σύμφωνα με τον ιδρυτή του WikiLeaks Τζούλιαν Ασάνζ.

«Δεν σχολιάζουμε επί της αυθεντικότητας ή του περιεχομένου» ήταν η δήλωση εκπροσώπου της CIA.

Βάσει εγγράφων που χρονολογούνται στον Ιούνιο του 2014 η CIA εμφανίζεται να είχε αναπτύξει κυβερνο-όπλο με την κωδική ονομασία «Weeping Angel» με στόχο να εισβάλει σε «έξυπνες» τηλεοράσεις της σειράς F8000 της Samsung.

Μέσω του συγκεκριμένου κακόβουλου λογισμικού η τηλεόραση εμφανιζόταν κλειστή αλλά στην πραγματικότητα κατέγραφε ηχητικές συνομιλίες, οι οποίες αργότερα μεταφέρονταν μέσω Διαδικτύου στους σέρβερ της CIA όταν οι τηλεοράσεις βρίσκονταν σε κανονική λειτουργία.

Ούτε και η Samsung έχει προβεί σε κάποιο σχόλιο επί του παρόντος σχετικά με τις καταγγελίες.

Το WikiLeaks ισχυρίζεται επίσης ότι από το 2016 η CIA έχει δημιουργήσει ένα οπλοστάσιο από 24 Android «Zero Days» -όπως ονομάστηκαν άγνωστα μέχρι τότε κενά ασφαλείας.

Κάποια από αυτά φέρεται να εντοπίστηκαν από την CIA, άλλα από τις βρετανικές υπηρεσίες καθώς και την NSA και άλλες πλευρές που δεν κατονομάζονται.

Συσκευές της Samsung, HTC και Sony, μεταξύ άλων, φέρεται να είχαν προσβληθεί με αποτέλεσμα η CIA να έχει πρόσβαση σε μηνύματα στα whatsapp, Signal, Telegram and Weibo μεταξύ άλλων.

Ειδική μονάδα της CIA φέρεται να είχε βάλει, δε, στο στόχαστρο τα iPhone και iPad προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα δεδομένα θέσης, να ενεργοποιήσει την κάμερα και το μικρόφωνο ή να διαβάζει μηνύματα.

Παράλληλα υποστηρίζεται ότι η CIA αναζητούσε τρόπους προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στα υπολογιστικά συστήματα των αυτοκινήτων. Το WikiLeaks υποστηρίζει ότι το εν λόγω πρόγραμμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μυστικές δολοφονίες που θα παρουσιάζονταν ως τροχαίο δυστύχημα.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με ένα από τα απόρρητα έγγραφα το προξενείο των ΗΠΑ στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας χρησιμοποιείται ως «μυστική βάση των χάκερ της CIA». Οι πράκτορες της Υπηρεσίας κυκλοφορούν με διπλωματικά διαβατήρια και έχουν την κάλυψη της κυβέρνησης.

«Εκτός από τις επιχειρήσεις της στο Λάνγκλεϊ της Βιρτζίνια η CIA χρησιμοποιεί επίσης το προξενείο των ΗΠΑ στη Φρανκφούρτη ως απόρρητη βάση για τους χάκερ της που καλύπτουν την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Οι χάκερ της CIA που δρουν μέσω του προξενείου της Φρανκφούρτης (στο Κέντρο Πληροφοριών Κυβερνοχώρου Ευρώπης ή CCIE) έχουν διπλωματικά («μαύρα») διαβατήρια και κάλυψη από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Στους χάκερ αυτούς έχουν δοθεί οδηγίες να δηλώνουν ότι είναι «τεχνικό συμβουλευτικό προσωπικό» στο προξενείο.

Πηγή

Εντουαρντ Σνόουντεν: Προδότης ή ηρωας;

Βιβλιοκριτική του Αχιλλέα Παπαρσένου*

Βιβλίο: The Snowden Files, Συγγραφεας : Luke Harding, Εκδοτικός Οικος : FaberandFaber , 2014 , σελ 346

Η βόμβα που εξαπέλυσε πριν ένα χρόνο ο Εντουαρντ Σνόουντεν, με την αποκάλυψη των μαζικών ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων στο εσωτερικό και εξωτερικό από τη μυστική αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας (NSA) προκάλεσαν σοκ και δέος σ’όλο τον κόσμο.

Τα ηλεκτρονικά δίχτυα που έχουν απλώσει διάφορες χώρες είναι λίγο πολύ γνωστά , αλλά η έκταση των μυστικών προγραμμάτων της NSA προξένησε μία διπλωματική καταιγίδα, όταν έγινε γνωστό ότι μεταξύ των στόχων της περιλαμβάνονταν ακόμη και τα προσωπικά τηλέφωνα συμμάχων και φίλων, όπως της καγκελαρίου της Γερμανίας και των Προέδρων της Βραζιλίας και Μεξικού, φέρνοντας έτσι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την κυβέρνηση Ομπάμα για δεύτερη φορά σε τρία χρόνια , μετά τη διαρροή απορρήτων διπλωματικών εγγράφων στο Wikileaksαπό τον στρατιώτη Μπράντλει Μάνινγκ το 2010.

Το βιβλίο του διπλωματικού συντάκτη της Guardian Λουκ Χάρντινγκ για τη ζωή του 30 χρονου Σνόουντεν διαβάζεται απνευστί σαν ένα θρίλερ κατασκοπείας. Ο συγγραφέας βασίζεται στις μαρτυρίες των συναδέλφων του, αφού ο ίδιος δεν συνάντησε τον «πλέον καταζητούμενο άνθρωπο στον κόσμο». Γεννημένος το 1983, ο αυτοδίδακτος Σνόουντεν γίνεται διάνοια στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αφού εργάζεται πρώτα ως διαχειριστής πληροφοριακών συστημάτων στη CIA , προσλαμβάνεται αργότερα ως συμβασιούχος σε ιδιωτικές εταιρείες , που στο βωμό του outsourcingαναλαμβάνουν τον σχεδιασμό της κυβερνοάμυνας της NSAμε πρόσβαση σε άκρως απόρρητα αρχεία της μυστικής υπηρεσίας. Από το τελευταίο πόστο του στη Χαβάη διαφεύγει τον Μάιο 2013, στο Χονγκ Κόνγκ, όπου διαρρέει τα μυστικά της NSA στην Guardian. Οταν η βρετανική εφημερίδα παρά τις πιέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης αποκαλύπτει στις αρχές Ιουνίου τα μυστικά προγράμματα της NSA( και αργότερα , παρά τις απειλές της βρετανικής κυβέρνησης, παρόμοια προγράμματα της βρετανικής GCHQ) ξεσπά μία θύελλα, ο Σνόουντεν κατηγορείται για κατασκοπεία, ζητείται η απέλαση του στις ΗΠΑ ,αλλά «δραπετεύει» από το Χονγκ Κόνγκ σε μία ανεπιτυχή αναζήτηση πολιτικού ασύλου, για να καταλήξει στη Ρωσία, φιλοξενούμενος ή δέσμιος μιάς χώρας με το δικό της εκτεταμένο δίκτυo παρακολουθήσεων, ένα πιόνι στη διεθνή σκακιέρα των μυστικών υπηρεσιών και της διπλωματίας.

Η υπόθεση Σνόουντεν όμως ξανάνοιξε το δημόσιο διάλογο για την ισορροπία μεταξύ προστασίας της εθνικής ασφάλειας και προάσπισης των συνταγματικών ελευθεριών και του δικαιώματος στην ιδιωτικότητα , για την χρήση της υπερσύγχρονης τεχνολογίας ως ενός αόρατου «οργουελιανού μεγάλου αδελφού», που στο όνομα του ‘πολέμου κατά της τρομοκρατίας’ παρακολουθεί τα πάντα και τους πάντες, φίλους και εχθρούς , υπόπτους και αθώους. Επανέφερε επίσης στην επιφάνεια τη συζήτηση για το αν η διαρροή κρατικών μυστικών για παράνομες δραστηριότητες συνιστά εθνική προδοσία ή αν αποκάλυψη της αλήθειας αποτελεί μία πράξη πατριωτισμού στην υπηρεσία της δημοκρατίας. Tέλος αναδεικνύει τις σχέσεις των δημοσιογράφων με τις πηγές τους και με την εξουσία. Εδώ ένας άλλος ήρωας του βιβλίου είναι ο διευθυντής της GuardianΑλαν Ρασμπρίντζερ, που δημοσίευσε τα καυτά έγγραφα αγνοώντας πιέσεις και απειλές και αργότερα συναίνεσε στην καταστροφή των σκληρών δίσκων με τα αρχεία Σνόουντεν, αφου προηγουμένως τα είχε φυγαδεύσει στην ασφαλή φύλαξη των NewYorkTimes . Αντίθετα είναι δυσδιάκριτος ο ρόλος της WashingtonPost ,που μαζί με την Guardianτιμήθηκε φέτος με το κορυφαίο δημοσιογραφικό γραφείο Πούλιτζερ για τις ίδιες αποκαλύψεις, όπως υποβαθμίζεται γενικότερα και η γενναιότητα του αμερικανικού τύπου, που τα τελευταία 40 χρόνια αποκάλυψε τα «Εγγραφα του Πενταγώνου» και το σκάνδάλο Γουοτεργκέιτ.

Το ερώτημα που πλανάται στο βιβλίο είναι γιατί ο Σνόουντεν πυροδότησε την έκρηξη των αποκαλύψεων , όταν αντιμετώπιζε πιθανώς ισόβια κάθειρξη, αν υπολογίσει κανείς ότι ο Μάνινγκ για τη διαρροή λιγότερο ευαίσθητων εγγράφων καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 35 ετών. Οπως υποστηρίζει ο συγγραφέας, ο Σνόουντεν δεν ήταν ένας ακτιβιστής της αριστεράς, ούτε πράκτορας ξένης δύναμης. Ηταν ένας libertarian, που ρίσκαρε ακόμη και τη ζωή του όχι γιά το χρήμα, αλλά από προσήλωση στο σύνταγμα της χώρας του, που ανέμενε από τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας του να δρουν σύννομα και να μην ψεύδονται στο Κογκρέσο. Τον τρόμαζε η κυβερνητική εισβολή στην καθημερινή ζωή των πολιτών, βλέποντας το «βαθύ κράτος», χωρίς να λογοδοτεί πουθενά, να απλώνει τα πλοκάμια του ανεξέλεγκτα σε όλο τον κόσμο, συλλέγοντας καθημερινά δισεκατομμύρια προσωπικά δεδομένα από ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, πολλές φορές με τη συγκατάθεση εταιρειών τηλεπικοινωνιών και του διαδικτύου καθώς και συμμαχικών κυβερνήσεων.

Κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο θα ξεφύγει από τον ασκό του Αιόλου που άνοιξε ο Σνόουντεν, καθώς θεωρητικά είχε πρόσβαση σε 1.7 εκ έγγραφα. Πάντως τον συγγραφέα διακατέχει σκεπτικισμός αν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες στην Ευρώπη και Αμερική για νομικό έλεγχο καταχρηστικών πρακτικών και «κυβερνοκυριαρχία» , θα φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

*Ο Αχιλλέας Παπαρσένος υπηρέτησε στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον ως προιστάμενος του γραφείου τύπου και επικοινωνίας. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Καθημερινή, http://www.kathimerini.gr

Πηγή

Η CIA «τουιτάρει», η ΕΕ «βάζει στον πάγο» Google και Facebook

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες «δεν μπορούν ούτε να επιβεβαιώσουν ούτε να αρνηθούν το πρώτο τους tweet» – Η Ευρώπη καλεί τις εταιρείες-κολοσσούς του Διαδικτύου να σεβαστούν τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών τους

Στην «οικογένεια» των social media μπήκε πλέον και η CIA.  Όπως ήταν φυσικό, το πρώτο χιουμοριστικό τουιτάρισμα σάρωσε στο Διαδίκτυο…

Το πρώτο tweet της CIA που έγινε την Παρασκευή λέει απλά: «Δεν μπορούμε ούτε να επιβεβαιώσουμε ούτε να αρνηθούμε ότι αυτό είναι το πρώτο μας tweet».

Μέσα στις δύο πρώτες ώρες, το συγκεκριμένο μήνυμα της CIA έγινε «retweet» 85.000 φορές και η CIA απέκτησε πάνω από 105.000 followers.

Εκτός από το Twitter, η CIA την Παρασκευή δημιούργησε και λογαριασμό στο Facebook.

Ένα Facebook, το οποίο, μαζί με την Google και άλλους κολοσσούς του Διαδικτύου, καλείται πλέον να σεβαστεί την ιδιωτικότητα των χρηστών του, έπειτα από σχετική απόφαση της Κομισιόν.

Τι προβλέπει, ωστόσο, η απόφαση αυτή; Ότι οι εταιρείες που εδρεύουν έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανόνες προστασίας των προσωπικών δεδομένων που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως συμφώνησαν την Παρασκευή οι υπουργοί Δικαιοσύνης.

Η συμφωνία που αναγκάζει εταιρείες-κολοσσούς του Διαδικτύου, όπως η Google και το Facebook να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία της ΕΕ αποτελεί ένα πρώτο βήμα μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης για την ενίσχυση των νόμων περί ιδιωτικότητας.

Όλα αυτά, την ώρα που ο βρετανικός κολοσσός των τηλεπικοινωνιών, Vodafone, αποκάλυψε σε νέα έκθεσή της πως κάποιες κυβερνήσεις είχαν άμεση πρόσβαση στο δίκτυό της, προκειμένου να υποκλέπτουν τις επικοινωνίες των πελατών της.
Πηγή

Τι σχέση αναπτύσσει η Amazon με τη CIA;

Αναφορές των προηγούμενων ωρών, που προήλθαν αρχικά από το IT Blog FCW, θέλουν την Amazon να υπογράφει συμφωνία συνεργασίας με τη CIA, ώστε να αναπτύξει υποδομές cloud computing για την αμερικανική υπηρεσία.

Η συμφωνία αναμένεται να φέρει πάνω από 600 εκατομμύρια δολάρια στα ταμεία της εταιρείας του Jeff Bezos τα επόμενα 10 χρόνια, ενώ η Amazon Web Services θα πρέπει να συνεργάζεται με τη CIA για την κατασκευή ενός ιδιωτικού δικτύου υποδομών στο σύννεφο. Υπολογίζεται, βέβαια, ότι αυτό θα γλυτώσει σημαντικά κόστη από την CIA, χάρη στη διαχείριση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων, τα οποία χρειάζεται η υπηρεσία για τις ανάγκες της, με ιδιαίτερα αποδοτικό τρόπο.

Αν και η Amazon δεν έχει προβεί ακόμη σε κανένα σχόλιο σχετικό με το deal, αυτό θεωρείται λογικό δεδομένου ότι πολιτική της CIA είναι να μην αποκαλύπτει πληροφορίες σχετικές με συμβάσεις της.

Πηγή

Ο διευθυντής της CIA, παραιτείται μετά από σκάνδαλο όταν άνοιξαν το Gmail του

Ο διευθυντής της CIA, David Petraeus ανακοίνωσε σήμερα την παραίτησή του μετά από μόλις ένα ενάμιση χρόνο στη υπηρεσία του. Ο Petraeus, ένας πολύ παρασημοφορημένος στρατιωτικός ήρθε στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια του πόλεμου του Ιράκ το 2003. Σαν αιτία για την παραίτηση του αναφέρεται μια εξωσυζυγική σχέση που είχε. Σιγά σιγά όμως αρχίζουν να έρχονται στο προσκήνιο, περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την κατάσταση που οδήγησε στην παραίτηση του Petraeus. Όπως περιγράφεται στην εφημερίδα Wall Street Journal, η υπόθεση Petraeus ανακαλύφθηκε όταν το FBI κατάφερε να έχει πρόσβαση στον προσωπικό λογαριασμό Gmail του Petraeus.Το FBI, για άγνωστους λόγους, πίστευε ότι και κάποιος άλλος εκτός του Petraeus έκανε προσπάθειες να αποκτήσει πρόσβαση στο Gmail λογαριασμό του, και διέταξε την έρευνα. Η παρακολούθηση των προσωπικών e-mail του Petraeus οδήγησε στην ανακάλυψη από το  FBI, ότι ο διευθυντής της CIA διατηρούσε παράνομη σχέση.

Αυτή η είδηση εγείρει πολλά σημαντικά ερωτήματα τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα πρέπει να απαντηθούν, για περισσότερη διαφάνεια σχετικά με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν και ένα από αυτά είναι: γιατί το FBI πίστευε ότι κάποιος άλλος, εκτός του Petraeus είχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του για να αρχίσει μια έρευνα πάνω σε αυτό;

Η Wall Street Journal , επίσης, ανάφερε ότι το FBI πιστεύει ότι το πρόσωπο που είχε προσπαθήσει να αποκτήσει πρόσβαση στο λογαριασμό ήταν είτε η βιογράφος Paula Broadwell, με την οποία ο Petraeus είχε δεσμό, ή “κάποιος από το στενό της περιβάλλον.” Επίσης αναπάντητο είναι το γιατί το FBI είχε πρόσβαση στο προσωπικό email του διευθυντή της CIA για αρκετούς μήνες , χωρίς να τον προειδοποιήσει για την πιθανή παραβίαση του λογαριασμού του. Ένας λογαριασμός του Gmail που ανήκει στον διευθυντή της  CIA θα είχε αναμφίβολα πολλά μέτρα ασφαλείας που θα καθιστούσαν λιγότερο πιθανό ένα hacking. Μπορούμε να αναρωτηθούμε αν το Gmail του είχε ενεργοποιημένο το  two-step authentication.

Η συγκλονιστική παραίτηση του Petraeus ήρθε μόλις λίγες ημέρες πριν επρόκειτο να καταθέσει ενώπιον της επιτροπής της Γερουσίας σχετικά με τη συμμετοχή της CIA στην επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012 στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βεγγάζη της Λιβύης.

Πηγή

Εσείς γνωρίζατε ότι σας κατασκοπεύει ο εκτυπωτής σας;

spy photocopier 520x292 Εσείς γνωρίζατε ότι σας κατασκοπεύει ο εκτυπωτής σας;

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, την παλιά καλή εποχή δηλαδή του μεγάλου κόκκινου Κουμπιού που ένα πάτημά του αρκούσε για να εξαποστείλει το αντίπαλο δέος στα τάρταρα, το πιο αποτελεσματικό μέσο κατασκοπείας της Αμερικής δεν ήταν ούτε κάποιο αναγνωριστικό αεροσκάφος U-2 ούτε κάποιος τολμηρός υπερπράκτορας, αλλά ένας ΕΚΤΥΠΩΤΗΣ.

Γνωρίζοντας ότι η Σοβιετική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον είχε εξοπλιστεί με Αμερικανικά φωτοαντιγραφικά μηχανήματα,

η CIA ανέθεσε σε έναν πράο και ευγενικό επιδιορθωτή, κοινώς «μάστορα», να κρύψει μία κινηματογραφική κάμερα 8mm μέσα σε ένα από τα τελευταία μοντέλα.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, μόλις η πρεσβεία θα προμηθευόταν το μηχάνημα, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες όχι μόνο θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση ακόμη και σε άκρως απόρρητα σοβιετικά έγγραφα, αλλά και να ανακαλύψουν πόσες «αμερικανικές» απόρρητες πληροφορίες διέρρεαν προς το Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Πενήντα χρόνια αργότερα, δηλαδή στις μέρες μας, φαίνεται πως οι εκτυπωτές και τα φωτοαντιγραφικά μηχανήματα εξακολουθούν να έχουν την τάση να μας κατασκοπεύουν.

Γνωρίζατε, για παράδειγμα, πως οι περισσότεροι σύγχρονοι επαγγελματικοί εκτυπωτές περιέχουν σκληρό δίσκο; Και πως κάθε σκληρός δίσκος αποθηκεύει εν αγνοία σου ένα ψηφιακό αντίγραφο κάθε εγγράφου που εκτυπώνεται, αντιγράφεται ή αποστέλλεται με fax; Στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό χρηστών εκτυπωτών και πολυμηχανημάτων έχει επίγνωση αυτού του πράγματος.

Φανταστείτε πόσες «ευαίσθητες», προσωπικές πληροφορίες θα μπορούσε να αποκομίσει κανείς από τους σκληρούς δίσκους των μηχανημάτων που «πετάνε» τα αστυνομικά τμήματα, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα νοσοκομεία, οι φυλακές, ακόμη και οι ιδιώτες (εταιρείες, γραφεία, εργοστάσια κτλ).

Πρακτικά, κάτι τέτοιο σημαίνει ότι αυτός που θα πάρει στα χέρια του ένα τέτοιο σκληρό δίσκο έχει αυτομάτως πρόσβαση σε πληροφορίες που μπορούν να αποδειχθούν ακόμη και επικίνδυνες για τους πρώην χρήστες τους.

Πόσες φορές φωτοτύπησες σημαντικά έγγραφα, συμβόλαια, την ταυτότητά σου, το διαβατήριό σου, το δίπλωμα οδήγησής σου σε δημόσια ή ιδιωτικά φωτοαντιγραφικά μηχανήματα;

Ένας μεγάλος αριθμός των υπολογιστών, των κινητών τηλεφώνων και των φωτοαντιγραφικών μηχανημάτων που ξεφορτωνόμαστε, επιδιορθώνεται και καταλήγει σε υποανάπτυκτες χώρες του τρίτου κόσμου, προσφέροντας ένα χρυσωρυχείο πληροφοριών σε μία ολοένα διογκούμενη βιομηχανία παραχάραξης.

Πώς μπορεί κανείς να προστατευτεί; Κατ’ αρχάς, δεν διαθέτουν όλοι οι εκτυπωτές σκληρό δίσκο παρά μόνο οι  επαγγελματικοί που συναντάμε σε δημόσιες υπηρεσίες.

Εάν, τώρα, έχετε στην κατοχή σας έναν τέτοιο, τότε φροντίστε προτού τον δώσετε να αφαιρέσετε το σκληρό δίσκο του και να τον κάνετε απλά και ωραία χίλια κομμάτια.

Και για να είστε 100% σίγουροι βάλτε του και μια φωτιά μέχρις ότου γίνει στάχτη… Ειδάλλως, θα χρειαστεί να αγοράσετε ή να φτιάξετε δικά σας συστήματα κρυπτογράφησης και διαγραφής των αποθηκευμένων δεδομένων.

Πράγμα δύσκολο…

Πηγή